Venus

ดองนานจนลืมเลยทีเดียว.......(ขอโทษน้า)

Tag ของหวาน

11. อมยิ้มยี่ห้อไหนที่ชอบกิน
....ชอบไม่ได้อ่ะ ฟันผุจะแย่แล้ว...

12. ของหวานไทยกับต่างประเทศอันไหนอร่อยกว่ากัน
...ตอนนี้ติดของต่างประเทศ..แต่ของไทยก็ไม่ใช่ว่าจะไม่กินนะ..

v
13. ของหวานไทยอะไรที่ชอบกิน

ข้าวเหนียวเปียกลำไย-ข้าวโพด,ขนมใส่ไส้, ข้าวต้มมัด (แต่ไม่ค่อยกินแล้วหาคนทำอร่อยยาก) ,ข้าวเหนียวมะม่วง

14. ขนมบ้าบิ่นกินแล้วจะบ้าไหม

ไม่บ้าหรอก...

15. ทองหยิบ ทองหยอดต่างกันอย่างไร
หน้าตาต่างกัน.....

16. ขนมหวานไทยกับต่างชาติอันไหนทำยากกว่ากัน
...น่าจะของไทย...

17. ของหวานที่ไม่ชอบคืออะไร
...ไอติมรสเผือก...ป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่...

18. ของหวานที่ชอบคืออะไร

ช็อคโกแลต,ไอติม, เค้ก, เยลลี่...(อ๊ะ..!!) ของไทยก็มี ข้าวเหนียวเปียกลำไย-ข้าวโพด

19. ถ้าทำของหวานได้เองจะทำอะไร
เค้กกับช็อคโลแลตแท่ง....

20 . อยากส่ง TAG นี้ให้ใคร

กว่าจะอัพบล็อค...ไม่เหลือให้ส่งแล้วหล่ะ

.........................................................................................................

ส่วนอันนี้ Tag ตัวละคร...ป่วย...

1. เลือกตัวละครใน APH ที่ตัวเองอยากจะเป็น
★ Greece  หน้ามึนๆ รักแมว..(แอบหื่น)

2. คุณถูกสั่งให้ป่วย แต่ว่าเลือกได้ (ตามบท) จะเลือกป่วยเป็นอะไร
★ ..ป่วยเพราะใช้สมองคิดเรื่องปรัชญามากเกินไปบวกกับเดินเหยียบหางแมว หัวฟาดฟื้น (....)

v

10. คนที่ถ้ามาเยี่ยมล่ะก็คุณจะปาแจกันใส่หัวมันทันที
★ ...มีอยู่คนเดียวหล่ะ ไม่เอาแจกันแต่เปลี่ยนเป็นราดน้ำมันแล้วจุดไฟนะ

จะได้เป็น 5 ดาว..(หึๆๆๆ)

v  11.จู่ๆก็ฝันร้ายกลางดึกเพราะว่าพิษไข้ คนแรกที่เข้ามาดูอาการของคุณ? แล้วจากนั้นเค้าดูแลคุณยังไง
★ ...น้องแมวทั้งหลาย...เดินมาเลียแก้มแล้วมา *นอนทับพุง*

17. ถ้าหายแล้ว สิ่งแรกที่อยากทำ
★ นอน....

18. คู่อริในโรงพยาบาลของคุณคือ
★ ...นอนอยู่บ้าน (รอบ3แล้วนะ)  แต่อริหน่ะมีอยู่หรอก (.....)

19. พออาทิตย์ที่2ก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมา เลยวางแผนแกล้งคู่อริแก้เซ็งซักหน่อย
★ ...โทรศัพท์ไปหาแล้ว แกล้งบอกว่า ญี่ปุ่นเกลียดมัน (5555555+)

 

20 วันที่ไข้ขึ้นแล้วเพ้อไม่รู้สึกตัว ตอนนั้นใครอยู่ด้วย
★ ตอนนั้นผมไข้ขึ้นฝันร้าย.........ฝันว่าเจอ....ตุรกี....ร่าง K ประมาณ 5 คน !!!  เลยเพ้อออกมาว่า “ม่ายยยย!!!”  พอตื่นขึ้นมาก็เจอ...น้องแมวนอนรอบตัวผมประมาณ 50 ตัวครับ...นี่คงเป็นต้นเหตุของฝันร้ายกระมั้ง.....

(พอกลับไปนอนอีกรอบฝันว่าเจอ ญี่ปุ่นร่าง K ..เคะชินโร่!!! เพ้อออกมาว่า "ม่ายยยยย X2 !!!"

v

21 พ.ย. 52

นัดเจอกับสมาชิกใน CB HETALIA ในงานวรรณศิลป์ ที่จามจุรี สแควร์  ส่วนชื่อคนที่ไปก็ขอเรียกตามที่แคสตัวละครนะ...

ชื่องาน  “ยืนยิ้มที่ริมเหว”...(ใช่ไหมเนี่ย?)

จำนวนสมาชิกทั้งหมด 9 คน

 

จขบท. ไปก่อนคนแรก..ตั้งแต่ 11 โมง (งานเขาเริ่มบ่าย..) อะฮะ..พอไปถึงงานก็โทรหา..ชินโร่ (ชินเซโรมันฯ)

ให้มาช่วยรับที.. หลังจากนั้นก็ไปนั่งที่เก้าอี้ในงาน..แล้วก็ไปเดินเล่นกับชินโร่  แล้วก็มานั่ง..เปิดหนังสือ “เรื่องน่ารู้ในยุโรปสมัยกลาง” อ่าน<< ส่อว่าเป็นสาวก Hetalia ไหมเนี่ย?  จากนั้นชินโร่ก็แนะนำเพื่อนคนนึงมาให้รู้จัก...ตอนแนะนำ..แทบไม่ได้ยินว่าชินโร่พูดว่าอะไรมั่ง..รู้แต่..เขายิ้มๆ แล้วถามว่า

“กรีซใช่ไหม?” (เฮือก...) รู้ได้ไงหว่า.. แถมบอกว่าทรงผมก็เหมือน...ตอนนั้นก็อึ้งๆ ไปซักพัก หลังจากนั้นชินโร่กับเพื่อนคนนั้นก็ชวนเราไปเดินเล่น..เราก็เดินคิด..เพื่อนที่อ่าน HETALIA ด้วยกันมั้ง? เห็นบอกชื่อ “จิน” ก็ลองๆ คุย ปรากฏว่า...

”จิน” คือ “บริสตาเนียแองเจิล” ใน CB ..!  แล้วทำไมไม่รีบบอก...หรอว่าบอกแล้วแต่ เหมือนเสียงลมผ่านหู?

 

ขอถ่ายมา 1 รูป...

 

แล้วก็นั่งๆ เดินๆ ดูรอบๆ งาน  หลังจากนั้นถึงได้เจอ จิบิตาเลีย สุซัง  กิลบูด และก็ลิกเตน กับเพื่อนเขา (เรียกเขาว่า กิล2 สำหรับคนนี้พอดีไม่ได้เข้ามาแชท CB แต่ว่าแต่งคอสเพลย์เป็นกิล)

 

ถ่ายสุซัง มา 1 รูป (ขนาด 150*150 ครับ เพราะสุซังขอไว้)

 

ระหว่างนั้นก็ไปเขียนกระดาษเพื่อติดบอร์ด.... แล้วเราก็ได้เจอภาพ... Yara… แพร่ระบาดมาถึงนี่  

 

แล้วก็มานั่งฟังบริสตาเนียร้อง (คอรัส)

ต่อด้วยเสนานักเขียน โดยการเชิญ คุณองอาจ ชัยชาญชีพ (หัวแตงโม)  กับ คุณทรงกลด บางยี่ขัน

สาเหตุหนึ่งที่หนูกิลมาร่วมงานครั้งนี้ก็เพราะ แอบปลื้มหัวแตงโม ด้วยหล่ะ

ในที่สุดก็มานั่งเขาเสวนา “ยืนยิ้มที่ริมเหว” อ่อ Concept มันชวนให้ตีความได้หลายด้าน แต่ก็ชอบตอนหัวแตงโมให้สัมภาษณ์ มันฮาแถมมีสาระดีด้วย

ขอตัดบทสัมภาษณ์ส่วนหนึ่งที่ชอบมา...

 

หัวแตงโม : ยืนยิ้มที่ริมเหว ผมว่าถ้าหล่นลงไป ก็คงกลายเป็น ยังยิ้มได้แม้หัวแหลกเหลว...

 

อีกอัน...

ผู้สัมภาษณ์ : ถ้ามีคนไปยืนที่ริมเหว พวกพี่ 2 คนจะทำอย่างไรคะ จะช่วยดึงหรือว่าจะผลักเขาตกเหว?

หัวแตงโม : ก็ต้องดูหน้าเขาก่อน...อาจจะเขาชวนมากระโดดลงเหวด้วยกัน (ฮา)

หัวแตงโม : จะผลักหรือว่าจะดึงก็เป็นแค่วิธีการช่วยอย่างหนึ่ง เราไม่สามารถช่วยเขาได้ตลอด เพราะต่อไปเขาก็ต้องยืนด้วยตัวเขาเอง (จับใจความได้ราวๆนี้นะ)

 

ไอ้เราก็ไปนั่งซะข้างหน้า พอหันไปมองหาเพื่อนคนอื่นที่อยู่ด้านหลังอีกที  อ๊ะ..อาเหยามาแล้ว!

อาเหยาบอกไม่มีใครมาทักเลย...แถมเดินผ่านตั้งหลายรอบ (....) หลังจากนั้นก็เดินตามเหยาที่เดินไปร้าน KFC  เพื่อซื้อไอติม 

 

อาเหยา( 555 ชุดนักเรียนซะด้วย)

 

อีกรูป..ให้ชินโร่ ถ่ายให้ (อาเหยาปีนเฮร่าคาลิปตัส??)

 

ยืนรอให้จบช่วงเสวนา อยู่หน้าร้าน KFC กัน 4 คน แอบถ่ายชินโร่กับจิบิ ...สุดท้ายก็เหลวตามเคย (T^T)

จบช่วงเสวนาก็เดินไปถ่ายรูปคู่ให้กิลกับหัวแตงโม (สมใจนายแล้วนะกิล)

 

ราวๆ บ่าย 2 โมง ..ถึงได้พากันออกไปนอกงาน ซึ่งชินโร่บอกว่าจะพาไปกินไอติมโมจิที่เซ็นทรัลเวิร์ล  ตอนแรกว่าจะนั่งรถเมล์ ตอนหลังก็เปลี่ยนใจเดินไปกันดีกว่า

ระหว่างที่ยืนคุยกันที่ข้างถนนก็ เผลอไปอุ้มลิกเตนด้วยความรั่ว..(โอ๊วววว ไม่น่าเลย!!!) แถมสุซังยังบอกว่าขี้โกง เขายังไม่ได้ปีนกรีซเลย! อ๊ากกก...สมควรจะดีใจไหมเนี่ย (สุดท้ายก็ไม่ได้ปีน)

 ระหว่างเดินไป..ก็แอบถ่ายรูป ..ครับ ถ่ายทีวงแตก หนีกันหัวซุกหัวซุน..ถ่ายติดแต่ ข้างหลังภาพ (ช้างหลังก้น?)

หลังๆ ชาวบ้านเขาผวา ต้องรีบเดินไปอยู่ข้างหน้าเรา เพราะเดี๋ยวจะโดนแอบดักถ่าย..เออะ แค่นี้เขาก็ชมว่า เป็นสโตกเกอร์หล่ะ ต่อไปก็คงไม่แคล้วได้ฉายา “ไอ้โรคจิตเฮร่า” กันพอดี

 

ก่อนไปถึงเซ็นทรัลเวิร์ล ซินโร่ได้พาแวะไปกินข้าวในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยจุฬาฯ ซึ่งเหลือแต่ร้านที่อร่อยกว่าอังกฤษ (อาเธอร์ คิ้วซึน) ทำนิดหน่อย ...เอาเถอะทางนี้อะไรก็กินได้  เลยซื้อข้าวราดแกงมากิน กินเสร็จก็นั่งรอ แล้วหันไปเห็นสุซังทำหน้าทะมึนเอามือบีบหน้าผาก หลังจากนั้นก็หลับตาเงียบ...สงสัยจะเครียด..อาเหยาที่นั่งข้างๆ สุ แอบเขียนข้อความในกระดาษคุยกับเรา “เขาหลับหรอ” ..เราว่าก็คงงั้นมั้ง ..แอบเกรงใจแต่ก็เริ่มควักกล้องจะถ่าย(5 55 ) สุซังตื่นมาก่อนพอดี ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า? สุบอกว่า อ่อ “แค่ง่วงนอน”..(ล้มโต๊ะ) เราแอบพูดเสียดายจัง สุเลยบอกว่า “ขอโทษนะที่ดันตื่น” ส่วนลิกเตนหรือใครนี่แหล่ะบอกว่า “เอาไม้มาตีให้สุหลับต่อ” (กร๊าก) สุบอกอันนั้นเขาเรียกว่า “สลบ!!” ช่วงนั้นก็แทคกับอาเหยาด้วย ได้ยินเสียง “แทคแล้วดูชั่วร้ายขึ้น 3 เท่า” (จะไล่ให้ไปขับแซคหรอครับท่าน)...

แล้วก็ออกเดินทางกันต่อ...งวดนี้เดินเป็นกลุ่ม 2 คน 3 คน 4 คน กลุ่มที่เดินหลังๆ มีสุ ลิกเตน กิลบูด  กิล 2 ..(แอบสมุดดูกัน หึ...เปิดโดวายกันใช่ไหม ไม่แบ่งกันเลย!!) เดินมาเพื่อออกจากมหาวิทยาลัยที่ประตูอีกด้าน ..ปรากฏว่า ประตูด้านนั้นปิด..ชินโร่บอกว่า เคยเห็นอาจารย์ปีนข้ามประตูออกไป...

 

ช่วงนี้กิลก็ได้ปล่อยมุข Awesome ..รอบ 1 โดยการให้คำแนะนำว่า ถ้าจะปีนประตูโดยที่ไม่อยากให้เห็น กกน. เราก็ถอดกกน.ออกแล้วค่อยปีนไป เท่านี้ก็ไม่มีใครเห็นกกน.เราแล้ว (...โชคดีที่เจ้ฮังไม่ได้มาด้วย มีหวังกิลคงได้รับรางวัลความคิดสร้างสรรค์เป็น โดนโบกด้วยกระทะเลือดสาด...)

ถ่ายกิล2 กับลิกเตน(เสื้อสีแดง) ระหว่างเดินออกจากม.จุฬาฯ

 

และชินโร่ก็พาเดินไปที่ประตูอีกด้านเดินจากม.จุฬาฯ ผ่านสยามเซ็นเตอร์ ก็มีเรื่องให้คุยให้จิ้นตลอด 

 

กิลเดินข้างสุซังก็จิ้น  “สุปู!”

เฮร่าเดินคุยกับอาเหยา จิ้น “คิจู” !!!! (แอบเหล่ลิกเตน)

 

เดินผ่านสยามเซ็นเตอร์ไปขึ้นสะพานลอยก็ถึงเซ็นทรัลเวริ์ล ระยะทางก็..ข้าวย่อยหมดพอดี..แต่ก็ได้กินไอติมโมจิสมใจ...(ทำหน้ารีแอ๊คชั่นตาพริ้ม~) อร่อยโคตร...ตอนกินไอติมด้วยความคิดถึง อีวาน ของลิกเตนก็เลยโทรไปหาอีวานแล้วส่งโทรศัพท์มาให้พวกเราคุย..พรูดดด วงแตก...ไม่กล้ารับโทรศัพท์กันเลยทีเดียว เลยโยนให้อาเหยาคุยก่อน (แหม..ก็เค้าเป็นแฟนกัน) แล้วก็เวียนคุยรอบโต๊ะ ก่อนส่งกลับให้ลิกเตนไปด้วยต่อ...

 

ช่วงนี้ก็เริ่มคิดว่าจะเอาไงกันต่อ  กิลเสนอว่าเขาอยากไปร้านหนังสือก่อน ก็พากันไปร้านหนังสือ ส่วนเราก็ขอไปเข้าห้องน้ำ เปรยๆ ว่าอยากขอไปเข้าห้องน้ำซัก 30 นาที (ฮา) กิล 2 บอกว่า 30 นาทีน้อยไปไหม!? (แหม..ว่าจะไปแอบงีบ ..เอ้ย..ไม่ใช่ละ!!) แล้วก็เดินเข้าไปที่ร้านหนังสือ มองหาทุกคนว่ายังอยู่ไหม..เห็นบริสตาเนียกับอาเหยาเดินออกจากร้าน ก็เลยเดินตามไปด้วย ไปนั่งพักที่ใต้ต้นเมเปิล..

อ๊ะ.. แมทคุง ไม่ว่าที่ไหน..นายอยู่กับพวกเราเสมอ (เผ่นน)

 

นั่งจนทุกคนทยอยเดินออกมาจนหมด..แล้วก็นั่งสนทนา นั่งรั่วกันพักใหญ่ๆ หล่ะ เออะ..ทางนี้เหนื่อยก็เลยนั่งคุยๆกับอาเหยา ก็ยังไม่วายจะโดนเล่นหัว คงเพราะบ้าไปตัดทรงเฮร่า ชาวบ้านเขาเลยอยากดึงหงอน.. ( = =”)  มีหงอนด้วยหรอ!!!

 

กิล Awesome รอบ 2 คิดมุขหงอนเฮร่าใหม่ขึ้นมาสานต่อจากที่เราเคยเล่นมุขหงอนในบล็อค..(กรรมตามสนอง!?)

มีทั้งดึง กด ตัด หมุน ...ตู๊ด..เซ็นเซอร์  สารพัดวิธีใช้..(กิลเป็นเจ้าแม่ Y2K).. และเราก็ยังไม่วายไปแอบถ่ายจิบิกับชินโร่..แต่งวดนี้มีคนสานต่ออุดมการณ์!! มีคนอื่นแอบถ่ายด้วย ฮาๆ ชินโร่ติดไปอยู่ในกล้องชาวบ้าน นอกจากเราแล้วนะ แต่ภาพที่ได้ก็ดูจะ เน่า สั่น ไหว  ไปหมดทุกรูป

 

วงแตกหลายรอบ จนได้รูปนี้มา...(*-*) เหอๆ ที่ใส่หมวกคือ ชินโร่ ส่วนคนนั่งอยู่ คือ จิบิ..(จะถ่ายทำเพื่อ!!!)

 

เรารู้สึกว่าทุกคนสนุกจนไม่อยากจะกลับบ้าน  จากที่ดูว่ามีคนถามว่าจะเอายังไงต่อไปดี...ว่าจะแยกย้ายกลับกัน แต่สุดท้ายก็เดินออกจากห้างพร้อมกัน ...ช่วงที่เดินออก ก็มีระบำเหยียบเท้า โดย ตาชินโร่...(แค้นที่ถูกตามถ่ายตลอดงาน ) โดนไปกันคนละดอก 2 ดอก  แน่นอนว่าเราสโตกฯ ถ่ายไปเยอะ ก็โดนไป อย่างต่ำก็ 3 ที...แต่สุซังก็โดนด้วย..นี่สิ (ตอนหลังไปถามว่าทำไมสุซังโดนด้วย ชินโร่บอกไหนๆก็เหยียบแล้วก็เหยียบให้หมด...ย๊ากก มาให้เราเตะก้นซะดีๆ) 

 

กิล Awesome รอบ 3 หลบระบำเหยียบเท้าตาชินโร่ได้พริ้วมาก (Awesome จริงๆ) แต่สุดท้ายก็โดนไป 1 ดอก

ระบำเหยียบเท้ายังคงต่อเนื่องไปจนถึงบันไดเลื่อน.. เราก็เลยบ่นว่า “ชักอยากจะผลักพี่น้องมันฝรั่งตกบันไดเลื่อนซะแล้วสิ”  แล้วก็ได้ยินเสียงจิบิกับคนอื่นบอกว่า “เดี๋ยวก็ได้ล่มสลายหมู่หรอก”...เดินลงมาอีกกี่ชั้นไม่รู้ แต่ว่าไปเจอกับไอ้นี่เข้า

 

มาได้ไง....ค่ะคุณพี่..!! กุหลาบงามมากค่ะ

 

จนถึงทางแยก...ภายในห้าง จิบิต้องไปอีกทาง...พวกเราเลยได้เห็นฉาก...อำลา (จิ้นกันเข้าไป...เขาไม่ได้อยากจิ้นน้า เชื่อเขาเถอะน้า) แล้วก็ค่อยๆ แยกเป็นลิกเตน กิล 2 บริสตาเนีย เหลือ 4 คน เฮร่า อาเหยา สุซัง กิล ...พวกเรากลับรถไฟฟ้ากัน (จริงๆ เรากลัวหลงเลยขอกลับรถไฟฟ้าไปลงอนุสาวรีย์ชัยด้วย..ฮึก..) อาเหยาแยกกันที่ทางรถไฟ และเราแยกกับสุซังและกิลที่ อนุสาวรีย์ชัย..

วันนี้ก็.เป็นวันที่ดีอีกวัน...

 

ปล. 1 ขอบใจชินโร่ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนตอนงานไม่เริ่ม ขอบใจอาเหยาที่บอกว่าคุยกับเราสนุก ขอบใจลิกเตน กิล 2 จิบิตาเลีย และบริสตาเนียที่ไม่ถือสาความรั่ว เกรียน ของเรา

ปล.2 วันนี้ กิลบูด Awesome อีกแล้ว

ปล. 3 สุซังที่โดนลูกหลงระบำเหยียบเท้าเกือบเซ..โชคดีที่คว้าทัน..คิ...สุ (กร๊ากก โดนตบ!!!)

ปล.4  ซักวันอาจมีเดทหมู่ทั้ง CB (ถ้ามีก็ไปอยู่แล้ว)

 

สุดท้ายก็ทำเสร็จก่อนที่จะไปลุยกับกองการบ้าน ..(สลบ)